سرور ابری

سرور ابری یک محیط اختصاصی و ایزوله برای ایجاد، مدیریت و استفاده از ماشین‌های مجازی است. در این سرویس، منابع پردازشی، Network، Floating IP و Storage به‌صورت مجازی در اختیار شما قرار می‌گیرند و می‌توانید متناسب با نیاز خود، سرورهای ابری را ایجاد، مدیریت و پیکربندی کنید.

به دلیل معماری ابری، افزایش یا کاهش منابع، مدیریت Network، تخصیص Floating IP و انجام تنظیمات زیرساختی به‌سادگی امکان‌پذیر است. این سرویس برای میزبانی وب‌سایت‌ها، نرم‌افزارهای سازمانی، پایگاه‌های داده، محیط‌های توسعه و تست و سایر سرویس‌هایی که به زیرساختی پایدار، منعطف و مقیاس‌پذیر نیاز دارند، مناسب است.

مسیر دسترسی

برای ورود به بخش سرور ابری، از مسیر زیر استفاده کنید:

منوی سمت راست → مرکز داده ابری → سرور ابری

در این صفحه، فهرست سرورهای ابری ایجادشده نمایش داده می‌شود و می‌توانید عملیات مدیریت، پایش و پیکربندی آن‌ها را انجام دهید.

ایجاد سرور ابری جدید

برای ساخت یک سرور ابری جدید، وارد صفحه سرور ابری شوید و گزینه «ایجاد سرور جدید» را انتخاب کنید. با انتخاب این گزینه، فرم ایجاد سرور ابری نمایش داده می‌شود. این فرم شامل چند مرحله است که در ادامه، هر یک از مراحل را توضیح می‌دهیم.

انتخاب مرکز داده و Project

از میان مراکز داده عملیاتی، مرکز داده موردنظر را انتخاب کنید. پس از انتخاب مرکز داده، در صورت وجود، Project موردنظر خود را انتخاب کنید. اگر Project ندارید، می‌توانید این مرحله را نادیده بگیرید. در این صورت، در صورت نیاز، سیستم به‌صورت خودکار یک Default Project با عنوان «پروژه من» برای شما ایجاد می‌کند.

توجه: سرور ابری در مرکز داده و Project انتخاب‌شده ایجاد، ذخیره و مدیریت می‌شود و در همان Project قابل استفاده خواهد بود.

انتخاب سیستم‌عامل

در مرحله انتخاب سیستم‌عامل، سه گزینه برای ایجاد سرور در اختیار شما قرار دارد:

سیستم‌عامل

در این بخش، سیستم‌عامل موردنظر خود را برای ایجاد سرور انتخاب کنید. پس از انتخاب سیستم‌عامل، در صورت وجود، نسخه ( Version ) موردنظر را نیز مشخص کنید.

Custom Image

اگر قبلاً Image یا سیستم‌عامل اختصاصی خود را در پلتفرم بارگذاری کرده باشید، می‌توانید آن را از این بخش انتخاب کنید. همچنین، در صورت تمایل، می‌توانید با انتخاب گزینه «بارگذاری Custom Image»، یک Image اختصاصی خود را بارگذاری نمایید.

نکته: برای استفاده از Custom Image، ظرفیت Disk ماشین مجازی باید حداقل برابر با حجم Image انتخاب‌شده باشد؛ در غیر این صورت، امکان ایجاد سرور وجود نخواهد داشت.

بازارچه

در بخش بازارچه، Imageهای آماده شامل سیستم‌عامل و نرم‌افزارهای ازپیش‌نصب‌شده در دسترس هستند. این گزینه‌ها برای راه‌اندازی سریع سرویس‌ها مناسب بوده و نیاز به نصب دستی نرم‌افزارها را کاهش می‌دهند.

انتخاب منابع سرور

در این مرحله، ابتدا نسل سرور موردنظر خود را انتخاب کنید. سرورهای ابری در نسل‌های مختلف، مانند نسل ۹ و نسل ۱۰، ارائه می‌شوند.

• نسل ۱۰: با بهره‌مندی از سخت‌افزار جدیدتر، عملکرد بالاتری ارائه می‌دهد و برای سرویس‌ها و بارهای کاری پردازشی‌تر مناسب‌تر است.
• نسل ۹: گزینه‌ای اقتصادی‌تر است و برای بسیاری از سرویس‌های عمومی و بارهای کاری معمول، انتخاب مناسبی محسوب می‌شود.

بنابراین، اگر عملکرد و توان پردازشی بالاتر برای شما اهمیت بیشتری دارد، نسل ۱۰ را انتخاب کنید. اگر به دنبال گزینه‌ای اقتصادی‌تر برای نیازهای معمول هستید، نسل ۹ می‌تواند انتخاب مناسبی باشد.

پس از انتخاب نسل سرور، فهرستی از پکیج‌های منابع نمایش داده می‌شود. هر پکیج شامل میزان مشخصی از CPU، RAM و Disk است.

در این مرحله می‌توانید ظرفیت Disk را متناسب با نیاز خود افزایش یا کاهش دهید. همچنین امکان انتخاب نوع Disk نیز وجود دارد:

• SSD: مناسب برای بارهای کاری با نیاز به سرعت و عملکرد بالا.
• HDD: مناسب برای ذخیره‌سازی عمومی و آرشیو اطلاعات، با هزینه کمتر نسبت به SSD.

با هرگونه تغییر در ظرفیت یا نوع Disk، هزینه سرویس به‌صورت لحظه‌ای به‌روزرسانی شده و مبلغ نهایی نمایش داده می‌شود.

نکته: پس از ایجاد سرور، امکان افزایش یا کاهش منابع CPU و RAM وجود دارد، اما ظرفیت Main Disk اصلی تنها قابل افزایش بوده و امکان کاهش آن وجود ندارد. بنابراین، اگر در ابتدای کار به فضای ذخیره‌سازی بیشتری نیاز دارید، اما احتمال می‌دهید در آینده این نیاز کاهش یابد، پیشنهاد می‌شود از Additional Disk استفاده کنید. Additional Disk در هر زمان قابل جدا کردن یا حذف است و به شما کمک می‌کند هزینه‌های سرویس را بهتر مدیریت کنید.

در پایان، پکیج متناسب با نیاز خود را انتخاب کرده و به مرحله بعد بروید.

Additional Disk

در این مرحله، در صورت نیاز می‌توانید یک یا چند Additional Disk به سرور خود متصل کنید. استفاده از Additional Disk اختیاری است و در صورت عدم نیاز، می‌توانید این مرحله را رد کنید.

Additional Disk زمانی کاربرد دارد که در ابتدای کار به فضای ذخیره‌سازی بیشتری نیاز داشته باشید. از آنجا که پس از ایجاد ماشین مجازی، امکان کاهش ظرفیت Main Disk وجود ندارد، پیشنهاد می‌شود در صورت نیاز موقت به فضای بیشتر، از Additional Disk استفاده کنید. پس از پایان نیاز، می‌توانید Additional Disk را از سرور جدا کرده یا حذف کنید و هزینه سرویس خود را کاهش دهید.

در این بخش، دو گزینه در اختیار شما قرار دارد:

Disk موجود

اگر قبلاً Disk ایجاد کرده باشید، می‌توانید یکی از Diskهای موجود را انتخاب کرده و به سرور متصل کنید.

نکته: فقط Diskهایی که در وضعیت «قابل اتصال» قرار دارند، قابل انتخاب هستند. اگر یک Disk به سرور دیگری متصل باشد، امکان انتخاب آن وجود ندارد. همچنین، اگر Disk در حال ایجاد باشد، باید تا پایان فرآیند ایجاد آن منتظر بمانید. پس از تغییر وضعیت Disk به «قابل اتصال»، می‌توانید آن را انتخاب کرده و به سرور متصل کنید.

 Disk جدید

در صورت نیاز، می‌توانید یک Disk جدید ایجاد کرده و آن را به سرور متصل کنید. برای ایجاد Disk، اطلاعات زیر را وارد کنید:

• نام
• ظرفیت
• نوع: SSD یا HDD

پس از ایجاد، Disk به سرور متصل شده و قابل استفاده خواهد بود.

 انتخاب Network

سرور باید به یک Network متصل شود. بسته به اینکه پیش از این Network ایجاد کرده باشید یا خیر، یکی از حالت‌های زیر نمایش داده می‌شود:

در صورتی که تاکنون هیچ Networkای ایجاد نکرده باشید:

دو گزینه در اختیار شما قرار می‌گیرد:

• ایجاد Default Network: با انتخاب گزینه «ایجاد Default Network»، سامانه به‌صورت خودکار یک Network ایجاد می‌کند و بدون نیاز به انجام تنظیمات Network، فرآیند ایجاد سرور ادامه پیدا می‌کند.

• ایجاد Network: اگر به تنظیمات اختصاصی Network نیاز دارید، گزینه «ایجاد Network» را انتخاب کنید. پس از انتخاب این گزینه، به صفحه ایجاد Network هدایت می‌شوید. پس از تکمیل فرآیند ایجاد Network، به صفحه ساخت سرور بازگردید و ادامه مراحل را انجام دهید. برای آشنایی با مراحل ایجاد و مدیریت Network، به مستند «Network» مراجعه کنید.

در صورتی که قبلاً Network ایجاد کرده باشید:

Network موردنظر و سپس Subnet مربوط به آن را انتخاب کنید.

انتخاب Floating IP

در این مرحله، در صورت نیاز می‌توانید یک آدرس Floating IP به سرور خود اختصاص دهید. این مرحله اختیاری است.

اختصاص Floating IP به سرور، امکان دسترسی آن به اینترنت را فراهم می‌کند. برای این منظور، دو گزینه در اختیار شما قرار دارد:

انتخاب Floating IP موجود

اگر قبلاً یک یا چند Floating IP ایجاد کرده باشید، می‌توانید یکی از آدرس‌های قابل اتصال موجود را از فهرست انتخاب کرده و به سرور اختصاص دهید.

ایجاد Floating IP جدید

در صورتی که Floating IP در اختیار ندارید، می‌توانید در همین مرحله یک Floating IP جدید ایجاد کرده و آن را به سرور متصل کنید.

نکته: برای تخصیص Floating IP، باید Subnetای که سرور به آن متصل است به Router متصل باشد و Router نیز به شبکه اینترنت (External Network) دسترسی داشته باشد.

دسترسی به سرور ابری

در این مرحله، تنظیمات مربوط به دسترسی به سرور را انجام دهید.

سرورهای Windows

نام سرور: در ابتدا یک نام برای سرور وارد کنید.

نام سیستم‌عامل: نام سیستم‌عامل به‌صورت خودکار بر اساس نام سرور تنظیم می‌شود.

برای دسترسی به سرور ویندوزی، پس از ایجاد سرور از طریق پلتفرم، وارد کنسول سرور شوید و در اولین ورود، رمز عبور خود را تنظیم کنید.

نکته مهم: رمز عبور سرور ویندوزی باید به‌صورت امن نگهداری شود، زیرا در صورت فراموشی، امکان بازیابی آن وجود نخواهد داشت.

سرورهای Linux

برای ورود به سرور لینوکسی، یکی از روش‌های زیر را انتخاب کنید:

۱. نام کاربری و رمز عبور

در این روش، اتصال به سرور با استفاده از نام کاربری پیش‌فرض و رمز عبور تعیین‌شده توسط کاربر انجام می‌شود.

• نام سرور: در ابتدا یک نام برای سرور وارد کنید.
• نام سیستم‌عامل: نام سیستم‌عامل به‌صورت خودکار بر اساس نام سرور تنظیم می‌شود.
• تنظیم رمز عبور: یکی از گزینه‌های زیر را انتخاب کنید:
  • ایجاد رمز عبور به‌صورت دستی
  • تولید خودکار رمز عبور توسط سیستم

در صورت ایجاد رمز عبور به‌صورت دستی، رمز عبور باید شامل شرایط زیر باشد:

• حداقل ۸ کاراکتر
• حداقل یک حرف کوچک (a-z)
• حداقل یک حرف بزرگ (A-Z)
• حداقل یک عدد (0-9)
• حداقل یک کاراکتر خاص مانند ! @ # $ % ^ & /

۲. زوج کلید SSH (SSH Key Pair)

در این روش، به‌جای رمز عبور، از کلید SSH برای اتصال ایمن به سرور استفاده می‌شود.

اگر قبلاً زوج کلید ایجاد کرده باشید، می‌توانید آن را از فهرست کلیدهای موجود انتخاب کنید. در غیر این صورت، می‌توانید در همین مرحله یک زوج کلید جدید ایجاد کنید.

ایجاد زوج کلید جدید

• یک نام برای کلید وارد کنید.
• سپس یکی از روش‌های زیر را انتخاب کنید:
  • ایجاد کلید به‌صورت دستی
  • تولید خودکار کلید توسط سیستم

پس از ایجاد، زوج کلید در حساب کاربری شما ذخیره می‌شود و برای سرورهای بعدی نیز قابل استفاده خواهد بود.

 انتخاب Security Group

در این بخش، فهرست Security Group موجود نمایش داده می‌شود.

به‌صورت پیش‌فرض، دو Security Group زیر در دسترس هستند:

• Default Firewall
• Firewall بدون محدودیت

در صورتی که Security Group اختصاصی ایجاد کرده باشید، این Security Group ها نیز در فهرست نمایش داده شده و قابل انتخاب خواهند بود.

لیست مدیریت سرور های ابری

در این بخش، فهرست تمام سرورهای ابری ایجادشده نمایش داده می‌شود. اطلاعات زیر برای هر سرور ابری قابل‌مشاهده است:

• نام سرور ابری
• تاریخ ایجاد
• نام سیستم‌عامل
• آدرس IP
• وضعیت عملیاتی
• وضعیت سرور
• عملیات:
  • خاموش یا روشن کردن سرور
  • Hard Reboot
  • Soft Reboot
  • تغییر اندازه سرور
  • پایش و مدیریت
  • حذف
  • کنسول

خاموش کردن یا روشن کردن سرور ابری 

با انتخاب این گزینه، پنجره‌ای برای روشن یا خاموش کردن سرور نمایش داده می‌شود. با تأیید عملیات، وضعیت سرور مطابق با انتخاب شما تغییر خواهد کرد.

توجه: در زمان خاموش بودن سرور، هزینه منابع پردازشی (CPU و RAM) محاسبه نمی‌شود و تنها هزینه فضای ذخیره‌سازی (Disk) و سایر منابع متصل، در صورت وجود، محاسبه خواهد شد. بنابراین، اگر برای مدتی به سرور نیاز ندارید، می‌توانید برای کاهش هزینه‌ها آن را خاموش کنید.

Hard reboot

با انتخاب این گزینه، پنجره تأیید عملیات نمایش داده می‌شود. با تأیید درخواست، سرور به‌صورت Hard Reboot راه‌اندازی مجدد خواهد شد.

Hard Reboot فرآیند راه‌اندازی مجدد اجباری سرور است که بدون طی شدن فرآیند عادی خاموش شدن سیستم‌عامل انجام می‌شود. این عملیات مشابه فشردن دکمه Reset روی یک سرور فیزیکی است و معمولاً زمانی استفاده می‌شود که سرور به هیچ دستوری پاسخ نمی‌دهد.

نکته: در این روش، ممکن است داده‌های ذخیره‌نشده از بین بروند؛ بنابراین، استفاده از Hard Reboot تنها در مواقع ضروری توصیه می‌شود.

soft reboot

با انتخاب این گزینه، پنجره تأیید عملیات نمایش داده می‌شود. با تأیید درخواست، سرور به‌صورت Soft Reboot راه‌اندازی مجدد خواهد شد.

Soft Reboot فرآیند راه‌اندازی مجدد سرور از طریق سیستم‌عامل است. در این روش، سیستم ابتدا سرویس‌ها و برنامه‌های در حال اجرا را به‌صورت استاندارد متوقف کرده و سپس سرور را مجدداً راه‌اندازی می‌کند. این روش کمترین ریسک را برای از دست رفتن داده‌ها دارد و برای Restartهای معمول توصیه می‌شود.

نکته: تا زمانی که سیستم‌عامل پاسخ‌گو است، از Soft Reboot استفاده کنید.

تغییر اندازه سرور 

با انتخاب گزینه «تغییر اندازه سرور»، پنجره‌ای شامل بسته‌های قابل انتخاب نمایش داده می‌شود. در این بخش می‌توانید متناسب با نیاز خود، منابع سرور را افزایش یا کاهش دهید.

• [امکان افزایش یا کاهش منابع][CPU][و][RAM]وجود دارد.
• [ظرفیت][Disk]فقط قابل افزایش است و امکان کاهش آن وجود ندارد.

پس از انتخاب بسته موردنظر و تأیید تغییرات، منابع سرور بر اساس تنظیمات جدید اعمال خواهند شد.

[توجه:][با اعمال تغییرات در منابع سرور، سرور به‌صورت خودکار][Soft Reboot]خواهد شد تا تغییرات اعمال شوند. لطفاً پیش از انجام این عملیات، اطلاعات در حال پردازش را ذخیره کرده و از توقف صحیح سرویس‌های در حال اجرا اطمینان حاصل کنید.

پایش و مدیریت 

با انتخاب گزینه پایش و مدیریت، وارد صفحه جزئیات سرور خواهید شد. این بخش شامل چهار بخش اصلی است:

1. نمای کلی 

در این بخش، اطلاعات کلی سرور نمایش داده می‌شود، از جمله:

• نام و وضعیت سرور
• زمان ایجاد سرور و کاربر ایجادکننده
• مرکز داده
• منابع اختصاص‌یافته: CPU، RAM و Disk
• میزان مصرف منابع
• Network و Subnetهای متصل
• Security Group متصل
• Diskهای متصل

2. امنیت 

در این بخش، امکان تغییر رمز عبور و مشاهده اطلاعات مربوط به دسترسی به سرور در اختیار شما قرار می‌گیرد.

سرورهای Windows

امکان تغییر رمز عبور از طریق پورتال وجود ندارد.

نکات مهم:

• از طریق Remote Desktop به سرور متصل شوید.
• با کاربر Administrator و رمز عبور فعلی وارد شوید.
• از طریق گزینه Change your password، رمز عبور خود را تغییر دهید.

توجه: برای تغییر رمز عبور، لازم است رمز عبور فعلی سرور را در اختیار داشته باشید.

سرورهای Linux

برای تغییر رمز عبور:

• گزینه تغییر رمز عبور را انتخاب کنید.
• کد تأیید (OTP) ارسال‌شده به شماره تلفن همراه خود را وارد کنید.
• رمز عبور جدید را ثبت نمایید.

سرورهای ایجادشده با زوج کلید (SSH Key)

در صورتی که سرور با SSH Key Pair ایجاد شده باشد، اطلاعات مربوط به زوج کلید در همین بخش نمایش داده می‌شود.

3. پایش 

در این بخش می‌توانید وضعیت مصرف منابع سرور را به‌صورت نموداری مشاهده کنید.

شاخص‌های قابل نمایش عبارت‌اند از:

• مصرف CPU
• مصرف RAM
•  Traffic

امکان مشاهده اطلاعات در بازه‌های زمانی زیر وجود دارد:

• ۱ ساعت
• ۱۲ ساعت
• ۱ روز
• ۱ هفته
• ۱ ماه 

همچنین با کلیک روی هر نمودار، امکان مشاهده آن در اندازه بزرگ‌تر وجود دارد.

4. رویدادها (Events)

در این بخش، تمامی رویدادهای مربوط به سرور به همراه تاریخ و ساعت دقیق ثبت و نمایش داده می‌شود.

نمونه‌ای از این رویدادها عبارت‌اند از:م

• روشن شدن سرور 
• خاموش شدن سرور 
• راه‌اندازی مجدد 
• اتصال یا جداسازی Disk
• اتصال یا جداسازی Floating IP
• تغییرات مربوط به Network و سایر عملیات انجام‌شده روی سرور

این بخش امکان بررسی تاریخچه کامل فعالیت‌ها و تغییرات اعمال‌شده روی سرور را فراهم می‌کند.

کنسول (Console)

با انتخاب گزینه کنسول، امکان دسترسی مستقیم به صفحه نمایش سرور از طریق مرورگر فراهم می‌شود. این قابلیت به شما اجازه می‌دهد بدون نیاز به اتصال از طریق SSH یا Remote Desktop (RDP)، مستقیماً وارد محیط سرور شوید.

از طریق کنسول می‌توانید:

• وضعیت فعلی سرور را مشاهده کنید.
• وارد سیستم‌عامل سرور شوید.
• عملیات مدیریتی و عیب‌یابی را انجام دهید.
• در صورت بروز مشکل در Network یا سرویس‌های ارتباطی، به سرور دسترسی داشته باشید.

نکته: کنسول دسترسی مستقیمی به سرور فراهم می‌کند و حتی در شرایطی که امکان اتصال از طریق SSH یا RDP وجود نداشته باشد، همچنان قابل استفاده است.

حذف سرور ابری

برای حذف  سرور ابری مراحل زیر را انجام دهید:

۱. در فهرست سرور ابری، گزینه «حذف» را انتخاب کنید.

توجه: اگر منابعی مانند Floating IP یا Additional Disk به سرور متصل باشند، در پنجره حذف سرور، بخش «مدیریت منابع متصل به سرور» نمایش داده می‌شود.

در صورت تمایل، با انتخاب این گزینه‌ها، منابع متصل نیز هم‌زمان با حذف سرور حذف خواهند شد. در صورت عدم انتخاب، تنها سرور حذف می‌شود و سایر منابع متصل حفظ خواهند شد.

۲. برای تأیید عملیات، عبارت delete را در فیلد تأیید وارد کنید.

۳. عملیات حذف را تأیید کنید.

پس از تکمیل فرایند،  سرور ابری حذف می‌شوند.